СВЕТЛАПІСЫ НА СІНЯЙ ВАДЗЕ

Тут альбо ў прыват можна пагрукацца ў сябры, аўтаматычна не дадаю.

 Сёння некалькі разоў патрапілася спасылка на гэта старое відэа.
То захоўваю
https://www.youtube.com/watch?v=IUSGaOqLVmk

пачуваюся як дзіцё, што знайшло залаты ключык ад Нарніі )).
Новае разуменне, успрыманне астралогіі і ейных інструментаў. Пра гэта.
Базавае пакуль - пра Меркурый - з вікіпедыі.

Цікавае: праз адносіны з людзьмі, са светам, у чалавека на працягу жыцця адбываецца выраўніванне, чыстка, трансфармацыя па канкрэтнай планеце. Людзі з падобнымі задачамі прыцягваюцца адзін да аднаго, праз супрацу, сяброўства, сваяцтва. Дасягненні аднаго чалавека ў той ці іншай ступені праяўляюцца ў жыцці астатніх.

Перагруз. Такое адчуванне гэтых дзён. Ківач настрояў.
Анёлы пстрыкаюць па вушах, каб прыцягнуць да сябе ўвагу.
Актуальная тэма жыццёвых досведаў, больш чамусь негатыўная. Пры гэтым умудраешся адкрываць новыя станы і новыя рэсурсы.
Воля да жыцця. Воля да Волі.

Накопленае напружанне добра здымаецца прабежкамі. Новае дыханне.

Сёння, пасля перакрою, першы раз узыйдзе вечарам серпік маладзіка. Няхай на дабро.

Пасля доўгага перапынку пачаліся сны, амаль ліздзейкаўскія.

На ўсёй гэтай энэргетычнай хвалі "з сэрца Космасу" днямі амаль па-ваярску хакнула сваё Эга. Аказваецца, яно бярэ на сябе нейкую функцыю і імуннай сістэмы. Бо зараз вось сяджу кашляю ды шморгаю носам. Кажуць, трансфармацыя, апгрэйд да больш высокіх вібрацый.

Чытаеш у сяброў эзатэрычныя пасланні, а там пішуць, што Ўзнясенне не за гарамі. І што з дня на дзень у нас прызямляцца караблі Галактычнай Федэрацыі Святла, якія ўжо разабраліся, як гэта зрабіць. Якія яны шустрыя... І як суцяшэнне - даўні біблейскі напамін "не ўсе памруць, але ўсе зменяцца". Ну, хай прызямляюцца)).

Але сённяшні час нечым мне нагадаў год 2005-2006. Мо, той-сёй памятае, як desperately я шукала сама ня ведаючы толкам што пра Ліздзейку, як памяняла свой нік жж з птушынага. І зараз жаданне вярнуцца да Ліздзейкі - гэта ўжо пераўсведамленне і пераадчуванне тых светлых моцных энэргій, у якіх было шмат радасці, веры і творчага настрою. Калі азіраешся на пражыты час, не абмежаваны адным жыццём, адчуваеш, як шмат Вечнасці і Космасу ва ўсім, жывых, якія змяняюцца ў сваёй нібы відочнай нязменнасці...

Калі адна душа, раздзеленая на два ўцелаўленні, мужчынскае і жаночае, злучаецца ў пару, якія працэсы адбываюцца? І як яны вычуваюцца кожным з?
Як гэта ўплывае на кармічныя плыні і блокі? Што з імі стаецца?
Як і наколькі мяняецца ўсведамленне?
Што выступае на першы план у стасунках? Агулам што гэта за стасункі? Наколькі яны якасна іншыя ад звычайных?
Як душа ўспрымае саму сябе праз іншую асобу?
Якія якасці душы праяўляюцца і "замоўчваюцца" ў мужчынскім, а якія ў жаночым?
А што агульнае? Што тоеснае? А што супрацьлеглае?
Калі ўзнікаюць непаразуменні, то якая іх прырода, як яны сябе праяўляюць і як вырашаюцца?
Якім чынам адбываюцца трансфармацыі і развіццё душы ў пары?
Ці існуе душэўная сінхранія і як яна дзеіць?
Як узьяднаная душа пачынае ўспрымаць свет і праяўляцца ў ім?
( Read more... )

гэтыя пытанні - больш адказы на тое, чаму мне так цікавая тэма блізнятавых полыскаў. Спадзяюся, што майму блізняці таксама. ))

закрыванне сэрца - гэта абгортванне ў матэрыю.
раскрыццё - першы крок, першая магчымасць зліцця душы ў цэлае

( Read more... )

звяртаюся да сіта як да рытуальнага прадмету, які, хоць і распісаны ў энцыклапедыі "Беларускай міфалогіі", але менавіта як прадмет жрэцкага рытуалу застаецца па-за ўвагай. Але мяне ён чапляе. Як штосьці вельмі сваё.

( Read more... )

Дык вось да мяне зноў вярнуліся думкі пра сіта як рытуальны прадмет. Пра тое, з чаго яно можа быць зроблена і як наладжана на адпаведную працу...

зы: ясна, што ўся тэхніка залатога сіта і сіняга полымя працуе з тымі праблемамі, якія згадваюцца, усведамляюцца, вычуваюцца падчас гэтай медытацыі. У астатнім гэта можа проста даць часовую палёгку, перадых, якія варта выкарыстаць зноў жа з розумам.