lizdejka: (намастэ)
2020-02-19 12:43 pm

прэамбула

Між пальцаў Прадзі

Струменіць нітка святла

Жыццём і ведай

Тут альбо ў прыват можна пагрукацца ў сябры, аўтаматычна не дадаю.
lizdejka: (Default)
2017-04-26 06:04 pm

трансфармацыі полыскаў

 Сёння некалькі разоў патрапілася спасылка на гэта старое відэа.
То захоўваю
https://www.youtube.com/watch?v=IUSGaOqLVmk
lizdejka: (святло)
2017-04-21 12:57 pm

пра жаночае энэргетычнае

 Паступова праводжу сама сабе энэргетычны лікбез, на практыцы.

Аказваецца, сапраўды жанчына шчаслівая, здаровая і крынічная, калі яна расслабленая. Варта расслабіцца і адбываецца напаўненне энэргіяй. Напружваешся клопатамі, трывогамі і энэргія вытанчаецца, урэшце разам з сабой забіраючы сілы, настрой, здароўе. 

Можа быць, справа ў жаночай схільнасці да скрайнасцяў, энэргетычнай шматвектарнасці (як я гэта адчуваю), адсутнасці трывалага цэнтральнага патоку. У досведзе мужчынскага ўцелаўлення памятаеш/адчуваеш сябе іначай.

Канешне, жыць і быць увесь час напоўненай, т.б. расслабленай немагчыма і гэта і не мяркуецца. Тут мастацтва ў іншым - своечасова заўважаць перарасход энэргіі і ўмець пераключыцца на расслабленне. Хаця бываюць такія станы, перыяды, калі нібы і не выходзіш з адмысловага медытатыўнага настрою. Быццам рака, цячэш і цячэш, і цячэш.

У кожнай хіба свае інструменты павінны быць. Я вось апошнім часам падсеўшы на кантакце з сонечным/дзённым святлом. Перажыванне, як яно нязмушана напаўняе сабой свет, і ўсё жывоё, кожная твая клетачка дыхае ім, размаўляе з ім, - проста фантастыка! 
 Другая любоў - гэта мантры, малітвы, гімны, спевы багіням. Узгадваеш жанчын свайго жыцця, якія прыносілі табе суцяшэнне, святло, супакой.
Вада - яшчэ адна жывая стыхія. Але каб яна лекавала, таксама варта скіроўваць увагу на свой кантакт з ёй.
Ежа. Куды ж без цудадзейных мікстур? )) Хуткі эфект даюць вяршкі, супакойваюць і высвятляюць. Галоўнае тут не перастарацца, яны тлустыя )).
А яшчэ - кветкі, пахі... Таму так - напэўна, жанчыне варта дарыць кветкі, парфуму, прыгожыя рэчы. Гэта расслабляе яе псіхіку, яна напаўняецца энэргіяй, у яе ўсё перастае балець, яна робіцца шчаслівай і... крынічнай. І ўсе наўкол у выйгрышы. ))
lizdejka: (Default)
2017-04-11 06:51 pm

тонкае і тоўстае жыццё

Ізноў падкрэсліла для сябе важную рэч.
 
Калі перажываеш прыліў сіл, натхнення, радасці, узвышэння, калі прыходзіць нейкае азарэнне, усведамленне, гэта можна імгненна перадаць любому блізкаму чалавеку, сябру ды нават ворагу. Проста узгадаўшы вобраз чалавека. Светлая сіла імгненна пацячэ да яго, сілкуючы светлы бок душы і асвятляючы кармы вашых стасункаў. Увага - гэта энэргетычны струмень.
І яна - дзівосная сіла, якой можна мяняць свет да лепшага. Асабліва гэта перагукаецца з прыродай жанчыны. Менавіта жанчына можа дарыць сілы іншым людзям. У той час як мужчына, мабыць, болей здольны ўкладацца ў мэты і цэлі. 

Калі такі рэсурсны стан з'яўляецца, то для дарэння можна выпрацаваць нават нейкую сваю формулу, маленькую магію, у выглядзе словаў ці жэсту. Галоўнае, каб адчувалася натуральна і адгукалася ў сэрцы.

Read more... )

Дарэчы, розныя трансфармацыйныя трэнеры часам згадваюць, што першыя, каму дорыцца сіла, гэта Зямля і Неба.

lizdejka: (намастэ)
2017-03-31 02:34 pm

жыццёвы планетарый

пачуваюся як дзіцё, што знайшло залаты ключык ад Нарніі )).
Новае разуменне, успрыманне астралогіі і ейных інструментаў. Пра гэта.
Базавае пакуль - пра Меркурый - з вікіпедыі.

Цікавае: праз адносіны з людзьмі, са светам, у чалавека на працягу жыцця адбываецца выраўніванне, чыстка, трансфармацыя па канкрэтнай планеце. Людзі з падобнымі задачамі прыцягваюцца адзін да аднаго, праз супрацу, сяброўства, сваяцтва. Дасягненні аднаго чалавека ў той ці іншай ступені праяўляюцца ў жыцці астатніх.
lizdejka: (ruza-kvietka)
2017-03-29 09:15 pm

сцяжынкаю сэрца, за руку з Меркурыем

Гэтыя дні вывучаю непасрэдную працу з планетарнымі энэргіямі праз мантры. Даволі цікава, але і складана часам.
Сёння (дарэчы, акурат у сераду) прыйшлі мантры Меркурыя (Будхі), ускрываючы цікавыя станы, вымярэнні, усведамленні (раю пашукаць на ютубе, каму цікава).

Але ў працэсе слухання і пяяння меркурыянскіх мантраў з імі прыйшло і вось гэта даўняе відэа пра блізнятавыя полыскі. Хоць зараз нібы больш у іншай тэме.паглядзець... )
lizdejka: (намастэ)
2017-03-29 04:22 pm
Entry tags:

з аптымізмам па дрыгве

Перагруз. Такое адчуванне гэтых дзён. Ківач настрояў.
Анёлы пстрыкаюць па вушах, каб прыцягнуць да сябе ўвагу.
Актуальная тэма жыццёвых досведаў, больш чамусь негатыўная. Пры гэтым умудраешся адкрываць новыя станы і новыя рэсурсы.
Воля да жыцця. Воля да Волі.

Накопленае напружанне добра здымаецца прабежкамі. Новае дыханне.

Сёння, пасля перакрою, першы раз узыйдзе вечарам серпік маладзіка. Няхай на дабро.

Пасля доўгага перапынку пачаліся сны, амаль ліздзейкаўскія.
lizdejka: (намастэ)
2017-03-28 02:17 pm
Entry tags:

не пра палітыку

пачула думку, што лепшая жонка - не з свайго, з іншага асяродку. Дзеля энэргіі, падсілкоўвання. У гэтым бзумоўна ёсць свая фішка.

Але мне падумалася, што сапраўдная сіла і энэргія  - у цэласнасці душы. Бо душа - большая за цела і за жыццё. Цэласнасць - гэта збіранне родных душаў, гэта супадзенне душамі. Калі пашанцуе, то гэта ўласная душа іншага полу. Чым бліжэй стасункі - тым бліжэйшыя душы. Менавіта яны спрыяюць стварэнню рэсурсных станаў, большых за сітуацыю, цела, жыццё. І тады асяродак, узрост - ужо як нешта другаснае: можа быць, а можа і ня быць.

падпісала "не пра палітыку", але з іншага боку (калі шырэй разгарнуць тэму стасункаў) - супадзенне душой розных людзей на розных, экалагічна розных, дыстанцыях - вялікі рэсурс і грамадскай сілы і агульнанароднай салідарнасці. Нават "ворагі" ў пэўных момантах могуць быць за адно.
lizdejka: (намастэ)
2017-03-22 11:35 am
Entry tags:

на дождж)

Мокрымі ад вечнага дажджу далонямі
Прылашчыла
І яно, як гліна, адгукнулася, ажыло,
Пакідаючы след, нібы просячы
Наталіць, сагрэць і ўзняць да сонца
Прыўкраснай амфарай
З якой налівацца будзе
Толькі адна Любоў
lizdejka: (намастэ)
2017-03-22 11:20 am
Entry tags:

***

Золатам-мёдам свеціць

З самага сэрца човен,

У хвалях яхонтавых грае

Між россыпаў зор і сусветаў,

Удалеч імкне праз межы,

Праз межы, праз жыцці і лёсы...


Праз замець пялёсткаў-ружаў...

Ці... гэта проста снежа?

Зімовая золкая снежа

На ясным ружовым світанні?

Пальцы…

Кранаюцца струнаў...

Ці... гэта промні сонца

Спляліся ў дзівосны арнамент?

Мелодыі хвалі, гукі…

Ці... гэта спевы ветру

Ў самотнай пячоры-храме?..

Забытыя твары кахання…

Ці… гэта проста цені

Ад зыркага вогнішча Бога?..

Шчасце…

Як танец птушкі…

Ці… гэта проста чоўнік

Золатам мёду у сэрцы?...

lizdejka: (намастэ)
2017-03-18 12:39 pm

між тым, дзесь у хвалях касмічнага акіяну пульсуе жывое сэрца Сусвету

На ўсёй гэтай энэргетычнай хвалі "з сэрца Космасу" днямі амаль па-ваярску хакнула сваё Эга. Аказваецца, яно бярэ на сябе нейкую функцыю і імуннай сістэмы. Бо зараз вось сяджу кашляю ды шморгаю носам. Кажуць, трансфармацыя, апгрэйд да больш высокіх вібрацый.

Чытаеш у сяброў эзатэрычныя пасланні, а там пішуць, што Ўзнясенне не за гарамі. І што з дня на дзень у нас прызямляцца караблі Галактычнай Федэрацыі Святла, якія ўжо разабраліся, як гэта зрабіць. Якія яны шустрыя... І як суцяшэнне - даўні біблейскі напамін "не ўсе памруць, але ўсе зменяцца". Ну, хай прызямляюцца)).

Але сённяшні час нечым мне нагадаў год 2005-2006. Мо, той-сёй памятае, як desperately я шукала сама ня ведаючы толкам што пра Ліздзейку, як памяняла свой нік жж з птушынага. І зараз жаданне вярнуцца да Ліздзейкі - гэта ўжо пераўсведамленне і пераадчуванне тых светлых моцных энэргій, у якіх было шмат радасці, веры і творчага настрою. Калі азіраешся на пражыты час, не абмежаваны адным жыццём, адчуваеш, як шмат Вечнасці і Космасу ва ўсім, жывых, якія змяняюцца ў сваёй нібы відочнай нязменнасці...
lizdejka: (намастэ)
2017-03-17 10:34 pm
Entry tags:

душэўны інтэрнэт

ёсць такая адмысловая з'ява як каналы сувязі паміж душамі. Даўно з цікавасцю яе вывучаю, дакладней, назіраю, спрабую разабрацца ў працэсах.

Каналы ёсць прамыя, ад адной душы да другой, і з "перасадкамі", т.б. праз пасярэднікаў.
Узаемадзенне ў розны час і пры розных абставінах можа адбывацца па розных каналах.

Сіла каналу, тут на Зямлі, у многім залежыць ад яго заземленасці. Т.б. наколькі душы паміж сабой знаёмыя на зямным роўні. Праз вітанні, абмены рэчамі з рук у рукі, сумеснае страваванне і г.д. Троху на трываласць такога каналу ўплывае і веданне зямной асобы душы.

Такім чынам, найчасцей кантакт душаў адбываецца па тым канале, які найбольш заземлены. Але пры "перасадках" мы рызыкуем памылкова ўспрымаць душу-пасярэдніка за тую, да якой звяртаемся.

яшчэ пару слоў )
lizdejka: (жар-птушка)
2017-03-17 08:35 am
Entry tags:

злучэнне частак адной душы 2

Калі адна душа, раздзеленая на два ўцелаўленні, мужчынскае і жаночае, злучаецца ў пару, якія працэсы адбываюцца? І як яны вычуваюцца кожным з?
Як гэта ўплывае на кармічныя плыні і блокі? Што з імі стаецца?
Як і наколькі мяняецца ўсведамленне?
Што выступае на першы план у стасунках? Агулам што гэта за стасункі? Наколькі яны якасна іншыя ад звычайных?
Як душа ўспрымае саму сябе праз іншую асобу?
Якія якасці душы праяўляюцца і "замоўчваюцца" ў мужчынскім, а якія ў жаночым?
А што агульнае? Што тоеснае? А што супрацьлеглае?
Калі ўзнікаюць непаразуменні, то якая іх прырода, як яны сябе праяўляюць і як вырашаюцца?
Якім чынам адбываюцца трансфармацыі і развіццё душы ў пары?
Ці існуе душэўная сінхранія і як яна дзеіць?
Як узьяднаная душа пачынае ўспрымаць свет і праяўляцца ў ім?
Read more... )

гэтыя пытанні - больш адказы на тое, чаму мне так цікавая тэма блізнятавых полыскаў. Спадзяюся, што майму блізняці таксама. ))
lizdejka: (святло)
2017-03-15 11:41 pm

вычуваючы сваімі імёнамі

часам сутыкаешся з асобай (душой?) і зачароўваешся маштабам святла. Несувымернасць уражвае.
І разумееш усю сваю мізэрнасць і цёмнасць, усю аддаленасць ад такой шырыні і прамяністасці жаночай прыроды, усю нявопытнасць, усю абмежаванасць сабой, выхаваннем, абставінамі і прымаеш гэта, раптам усведамляючы сваё месца, усю сваю недарэчнасць і непатрэбнасць, проста неяк, без крыўд, па найвышэйшай справядлівасці. І яно імкліва патанае кудысь уніз, з усімі самаабаронамі, у нейкае раптоўнае пашырэнне свядомасці, падобнае да ранішняга залатога святла. Разумееш, чаму так страшна і балюча, калі з цябе смяюцца. Бо смех руйнуе да а-снавання. Ты нарэшце разумееш, ЧАМУ не заслугоўваеш ні чуласці, ні ўзаемнага кахання, ні пяшчоты, ні светлай увагі, ні падтрымкі ў гэтым вось такім жыцці. Бо ўсё - ня так. Але ўсё - як мае быць. У гэтым адмысловая боская міласэрнасць, безумоўная любоў звыш, якая для ўсіх, нават для цябе. <3 <3 <3
lizdejka: (намастэ)
2017-03-11 12:00 am

злучэнне частак адной душы

закрыванне сэрца - гэта абгортванне ў матэрыю.
раскрыццё - першы крок, першая магчымасць зліцця душы ў цэлае

Read more... )
lizdejka: (намастэ)
2017-03-10 04:47 pm

выраўніванне люстра

разуменне таго, што вонкавы свет - ёсць адлюстраванне нас саміх, існуе даўно. Але на днях, калі сэрца, здавалася, выбухне вадароднай бомбай, я ператварыла ідэю ў інструмент працы з сабой.
Усё даволі проста. Бярэм аркуш і выпісваем усё, што мы думаем пра свет (можна ў глабальным сэнсе, можна нейкую сферу, можна адносіны). Асобна страхі, крыўды, чаканні, перакананні, жаданні. У кожнага - нешта сваё.
Read more... )

Усім добрага дня і плённай душэўнай працы!

зы: усе пачуцці нараджаюцца ў нас саміх, усё самае каштоўнае сыходзіць знутры нашых душ.
lizdejka: (намастэ)
2017-03-01 03:01 pm

залатое сіта

звяртаюся да сіта як да рытуальнага прадмету, які, хоць і распісаны ў энцыклапедыі "Беларускай міфалогіі", але менавіта як прадмет жрэцкага рытуалу застаецца па-за ўвагай. Але мяне ён чапляе. Як штосьці вельмі сваё.

Read more... )

Дык вось да мяне зноў вярнуліся думкі пра сіта як рытуальны прадмет. Пра тое, з чаго яно можа быць зроблена і як наладжана на адпаведную працу...

зы: ясна, што ўся тэхніка залатога сіта і сіняга полымя працуе з тымі праблемамі, якія згадваюцца, усведамляюцца, вычуваюцца падчас гэтай медытацыі. У астатнім гэта можа проста даць часовую палёгку, перадых, якія варта выкарыстаць зноў жа з розумам.
lizdejka: (ruza-kvietka)
2017-02-27 12:42 pm

чысціня патоку

Люблю часам паслухаць Хансаў. Кожны, вядома, пачуе сваё, на сваім роўні, па сваёй патрэбе. Маю ўвагу прыцягнула правядзенне сувязі паміж рознымі планамі быцця.
Хансы працуюць з тэмай Родных Душаў, калі хто не ведае.

lizdejka: (намастэ)
2017-02-27 10:21 am

адпусканне асабістай кармы

Зрэшты, я ўвесь час пра гэта забываюся ў працэсе. Але цешыць, што часам усё-ткі прыгадваю. Ну, ці мне нагадваюць.

"Паспрабуйце на працягу тыдня: адпусціць усе кшталты віны, сорам за свае памылкі і недарэчнасці, адпусціць згрызоты сумлення, дрэнныя адчуванні, пачуццё, што калі вам сапраўды дадуць волю, то вы зробіце нешта дрэннае. Не зробіце! Вы можаце адпусціць гэту асабістую карму акурат цяпер, зараз.

Чаму гэта важна

Калі вы любіце сябе, вы вызваляеце асабістую карму, вы не мусіце адчуваць сябе вінаватымі ні ў чым. Вы адчуваеце, але не мусіце.

Ні ў чым! Ні ў чым!

І вы кажаце: "Не, - гаворыце вы, - але я насамрэч зрабіў нешта па-сапраўднаму дрэннае, і я мушу несці гэта з сабой". Не, не мусіце!

Вы кажаце: "Але я насамрэч зрабіў камусьці балюча, і я сапраўды быў страшным, жахлівым чалавекам. Таму я лепей панашу гэта з сабой нейкі час. Я лепей дадам троху болю і пакуты ў сваё жыццё, бо я быў вельмі дрэнным. І калі не буду працягваць рабіць так, тады, магчыма, я зноў буду дрэнным". Порка. Самабічаванне.

Так што не, вы не мусіце. Абсалютна!"

З майстар-класу "Крок да сябе" Алёны Старавойтавай